Even over dat gitaarspelen…

Al jarenlang stond het bovenaan mijn bucketlist: gitaar leren spelen. Na heel lang zeuren erover en het ieder jaar weer op mijn lijstje met goede voornemens te zetten, gaf mijn vriend me een paar jaar geleden een akoestische gitaar cadeau. ‘Dan kun je éindelijk beginnen!’ vertelde hij me. Ik ging goed van start, zat iedere keer klaar met YouTube-filmpjes en dacht dat ik het ‘wel even zou doen’. Maar daar vergiste ik me zo erg in. Wat was dit moeilijk! Ik verloor de motivatie, raakte zwanger, had het te druk met zwanger zijn en daarna met mijn kind en je zult begrijpen dat de gitaar ontiegelijk veel stof stond te vangen.

Schermafbeelding 2016-07-19 om 21.10.42

Toen we de sleutel kregen van ons huis in Aalsmeer vond ik een flyer in de brievenbus: gitaarlessen van Martijn, in Aalsmeer. Bel of mail voor meer informatie. Ik had allemaal redenen om hem niet te mailen maar vooral één reden om het wel doen. Ik wilde het namelijk gewoon heel erg graag leren. Ik wilde dat gitaarspelen nu eindelijk eens onder de knie krijgen na het me jarenlang te hebben voorgenomen. Wat had ik nu eigenlijk te verliezen? Ik vond het vooral heel gek om me op deze leeftijd nog in te schrijven voor een gitaarles. Dat doen toch alleen kindjes?

Uiteindelijk was daar natuurlijk helemaal niets van waar. Martijn heeft mensen van 16, maar geeft ook les aan een oudere vrouw. Je bent immers nooit te oud om te leren! Ik stofte mijn gitaar af en op 2 november had ik mijn eerste les. We zijn nu zo’n acht maanden verder. Ik ben op vakantie geweest, Martijn had af en toe iets anders waardoor de les niet doorging of Skyler was een keertje ziek. Ik denk dat ik zo’n 6 maanden op maandag mijn les van drie kwartier heb gehad. Wat ik erover kan zeggen? Ik vind het ontzettend leuk! Maar vooral ook héél erg moeilijk.

Had ik vroeger dingen snel onder de knie; kost het me nu heel veel moeite om nieuwe dingen te leren. De rijtjes Franse woorden kon ik binnen een uur in mijn hoofd stampen maar op een akkoord of techniek moet ik echt heel erg lang oefenen. Het valt me toch wel een beetje tegen hoe snel je leert naarmate je ouder wordt. Nu ben ik natuurlijk geen 60 en lijkt het alsof ik over een oude vrouw praat, maar er zit wel degelijk verschil in het leren van nieuwe dingen als je 16 bent of bijna 30, haha. Ik had dan ook verwacht dat ik na 6 maanden zou zeggen: oh, dat doen we wel even. Dan speel ik vast al wat stukken. In de praktijk werkt dat toch wel een beetje anders.

Eerlijkheid doet mij wel zeggen dat ik natuurlijk niet genoeg oefen. Als ik iedere dag mijn gitaar zou pakken om te gaan spelen zou het vast veel sneller gaan. Op Franse rijtjes was ik immers de hele middag gefocust zonder factoren van buitenaf. Toen waren het de woordjes en ik, om het nog even bij deze vaardigheid te houden. En nu? Is het gitaar. En werk. En Skyler. En het huishouden. En de relatie. Sporten. En het chillen. Maar iedere zondag als ik in mijn agenda kijk en de les op maandag zie staan, denk ik weer ‘shit, ik heb weer een week niet geoefend.’ Soms baal ik daar wel een beetje van. Zoals Martijn ook weleens zegt: gitaarspelen heeft gewoon geen prioriteit en dat is niet erg, maar dan moet je ook niet verwachten dat je binnen een half jaar de sterren van de hemel speelt. En daar heeft hij natuurlijk wel gelijk in. Drie kwartier per week is gewoon niet zo veel om het snel te leren. Hoe graag ik de leeftijd ook de schuld wil geven. Ik heb ook geen doel of ambitie om het verder uit te breiden. Ik wil gewoon leuk kunnen spelen voor de fun.

De gitaarles op maandag vind ik fantastisch. Ik geniet van de speeltijd, van de tijd voor mezelf, heb een fijne leraar waar ik mee kan lachen en die het ook niet allemaal te serieus neemt, maar die me ook genoeg wijst op dingen die niet goed gaan of dat ik even moet focussen. Of die gewoon zegt: doe normaal met die vinger. Chill die pink. Als ik me weer eens in allerlei bochten wurm met mijn handen omdat ik niet helemaal uitkom en mijn vingers op verkeerde plekken staan.

Conclusie van dit verhaal? Je bent nooit te oud om te leren! Verwacht alleen niet dat je een geheel nieuwe activiteit binnen een half jaar onder de knie hebt. Tenzij je dagenlang oefent. Maar zo werkt het leven helaas gewoon niet altijd. Hoe graag ik het ook wil. Maar hé, ik speel wel wat leuke deuntjes én Michel van Anouk. Dat dan weer wel.

Vertel eens: wat zou jij nog heel graag willen leren?

MCrEKz

Het leuke van Martijns gitaarassortiment is dat je nog weleens iets kunt lenen…

Share:

9 Comments

  1. Carina 20/07/2016 / 07:18

    Ik ben momenteel bezig met spaans en frans te leren/ opfrissen en dat is inderdaad best lastig! Maar he, het is inderdaad ergens wel leuk en waarom ook niet? :)
    Vroeger toen ik nog pianoles had, oefende ik ook nooit meer op het eind maar ging wel nog vooruit. Vond ik toen wel handig, nu kan ik er ook om lachen.

    • Shirley 20/07/2016 / 09:01

      Dat is hier gelukkig ook het geval, dat ik iedere keer wel wat sprongetjes maak. Gelukkig maar 😉

  2. Joyce 20/07/2016 / 07:34

    Mijn ervaring met leren van muziek in het algemeen;
    De een leert dit ook wat sneller dan de ander.
    Leeftijd speelt zeker een rol, maar niet alles.

    Er zijn mensen die het nooit onder de knie krijgen en mensen die idioot snel keten en er gewoon gevoel (of talent) voor hebben.

    Zelf leer ik instrumenten snel bespelen (zonder oefenen) maar ben ik in andere zaken minder snel haha.
    Gewoon plezier hebben en genieten!! Maar dat zit wel goed 😀😀

    • Shirley 20/07/2016 / 09:02

      Ja, dat zal ook zeker meespelen. Ik heb er inderdaad plezier in en denk dat het belangrijkste is. En mijn eigen verwachtingen even bijstellen, tenzij ik iedere dag een uur ga oefenen 😉

  3. marije 20/07/2016 / 09:20

    Goed dat je je verwachtingen hebt kunnen bijstellen. Practice makes perfect maar als dat niet lukt dan is het stapje voor stapje. Maar je doet het in ieder geval en dat is wat telt.

  4. rachel 20/07/2016 / 10:28

    ik vind het gaaf dat gitaar spelen maar ik zelf zou daar geduld voor hebben. en wat ik nog heel graag zou willen leren is japans hihih lezen en schrijven

  5. Lindsay | lindsayvallen.nl 20/07/2016 / 11:54

    Oh ja, wat een HEL hè, om op latere leeftijd iets muzikaals te leren. De noten, de techniek, ik vind het ook een zware tegenvaller. Wij hebben een piano thuis en mijn hele schoonfamilie is zwaar muzikaal (René heeft zelfs conservatorium gedaan) dus ik dacht: joh, ik ga ook lekker op pianoles, dat heb ik zo onder de knie. NOT! Ik heb het na een half jaar lessen opgegeven: het had voor mij te weinig prioriteit. Ik dacht heel vaak tijdens de lessen: goh, ik zou nu ook wel lekker kunnen hardlopen/lezen/bloggen. Ik haalde er geen plezier uit. Nu geniet ik gewoon van iedereen die lekker concerten houdt bij ons thuis op de piano, ook mooi 😉 Dus knap dat je toch doorzet, ik weet hoe moeilijk het is.

  6. Ellen 20/07/2016 / 13:16

    Hoe leuk is het straks als je je gitaar er bij kan pakken en kinderliedjes wilt zingen met Skyler.

  7. Jessica 21/07/2016 / 22:53

    En leef vooral je bucketlist na, (als dit qua financien en andere natuurlijk mogelijk is) Ik wil heel graag nog italiaans leren spreken… Maar zonder talenknobbel kom je nergens…haha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *