Het verhaal van de nieuwe Proenza Schouler

Het is eind mei als ik met Mika een hapje ga eten. Ik ben wat vroeg dus haal een koffie bij de Bakkerswinkel en loop daarna naar het trapportaal van Mika om daar op hem te wachten tot ‘ie uit zijn werk komt. Halverwege de straat valt mijn Proenza Schouler tas van mijn schouder. Ik dacht in eerste instantie dat het clipje van het lange hengsel was los geschoten, pak de tas van de grond en wil hem weer vastzetten. Tot ik opeens zie dat er aan de zijkant iets gebroken is. Het leer waar de ring aan moet is kapot, de clip is kapot en op dat moment kan ik wel huilen. Zo’n dure tas en dan binnen een paar maanden stuk. Het is niet zo dat de tas ontzettend groot is en dat er kilo’s troep in vervoerd kan worden. Uiteindelijk tref ik Mika, gaan we eten en ga ik de volgende dag direct naar de Bijenkorf in Amsterdam, waar ik de tas gekocht heb.

2016-05-28-17-44-01-1-738x738

Bij de Bijenkorf word ik uitstekend geholpen. De tas moet ter reparatie terug naar Proenza Schouler in Italië en ze melden mij dat ik de tas wel twee of drie maanden kwijt kan zijn. Nou ja, beter dan een kapotte tas waar ik helemaal niks mee kan! Bovendien wist de vrouw me te vertellen dat ze net een week daarvoor dezelfde tas heeft teruggekregen met dezelfde fout. Daar schrik ik toch wel van. We praten niet over een tas van 20 euro. Met pijn in mijn hart laat ik de tas achter en kan het wachten beginnen.

Als ik na drie maanden nog niks gehoord heb bel ik zelf even. De vrouw vertelt me dat Proenza Schouler mijn tas gerepareerd heeft en dat de tas is teruggestuurd naar Nederland. Hij moet echt één dezer dagen binnen zijn. Nog even geduld, dus! Maar een week later gaat weer mijn telefoon. Proenza Schouler heeft de tas dan wel gerepareerd en teruggestuurd; hij is nooit aangekomen in Amsterdam en Proenza Schouler kan hem niet meer traceren. Kwijt, foetsie. Vanuit Italië is besloten om een heel nieuwe tas op te sturen, die dan een paar dagen later wél binnen zou komen.

Een heel nieuwe! En daar ben ik toch wel héél erg blij mee… Er zaten al best wat krasjes op het leer en bovendien waren de lipjes van de ritsen verdwenen. Toen ik een weekend bij Mandy was en hun toenmalige pup mijn tas te pakken had en ermee naar zijn bench liep, zat mijn hart in mijn keel toen ik hem weer terug kon pakken. Een flinke kras op de flap was het resultaat. Gelukkig trok dat redelijk goed weg na een goede behandeling, maar helemaal nieuw en vlekkeloos was hij dus niet meer.

Dinsdag ging ik naar de Bijenkorf om mijn tas op te halen. En weet je? Het voelt als een cadeautje. De uitgave is al lang gedaan, de tas is lange tijd weggeweest en ik heb een splinternieuwe gekregen in een dustbag. Ik ben weer helemaal blij dat mijn favoriete tas weer thuis is! Maar toch vraag ik me af wie er nu met mijn oude Proenza’tje om de arm loopt…

dsc_3927

Share:

8 Comments

  1. marije 29/09/2016 / 07:58

    Wat fijn dat ze het zo hebben opgelost. En een nieuwe tas geeft toch weer even een fijn gevoel

  2. Sabien 29/09/2016 / 08:34

    Ik zal eerlijk bekennen…ik heb jou oude Proenza onderschept, haha. Was het maar waar. Wel fijn dat je een heel nieuw exemplaar hebt nu.

  3. Jessica 29/09/2016 / 09:28

    Ondanks dat het zo lang duurde kan je wel spreken over service! Wauw een nieuw, zo mooi…

  4. Juliet 29/09/2016 / 10:33

    Pffff wàt een ellende! Wel heel netjes opgelost!!

  5. Margot 29/09/2016 / 10:50

    Fijn dat ze een nieuwe opgestuurd hebben, geniet ervan!

  6. rachel 29/09/2016 / 12:52

    netjes opgelost en je kan weer genieten van je tas meis

  7. Bo 29/09/2016 / 14:37

    Vervelend dat alles zo ontzettend lang duurde en dat het mis ging.. maar stiekem is dit toch best een ideale oplossing! 😉

  8. Nadia 30/09/2016 / 09:14

    Een hele nieuwe! Wauw, wat fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *